Moitos restos arqueolóxicos do Noroeste peninsular non se conservan ben debido à acidez dos solos, à escasez de covas habitábeis e à ocupación tan intensa que se ten feito da paisaxe, o que torna moi difícil o coñecimento do pasado por este meio. O recurso comun consiste en asumir que, dada a continuidade xeográfica da Península, a pré-história do Noroeste segue as liñas xerais do resto. O seu relativo isolamento xeográfico-climático e a sua condición de extremidade continental ocasionan que a chegada de grupos humanos e inovacións sexa tardia, asi como que perduren no tempo algunhas características arcaizantes. Acharon-se recentemente utensílios líticos de hai supostamente 300.000 anos (Paleolítico Inferior) na Mariña (Ribadeu). De entre 28.000 e 18.000 anos datan os acampamentos máis famosos das Gándaras de Budiño (Porriño), que corresponderian a bandas seminómadas. Do Paleolítico Superior coñecen-se alguns abeiros rochosos, e as estacións mesolíticas predominan na faixa costeira a Sul de Redondela.
O Neolítico, no que se facia uso do sistema de roza e queima do bosque, chegou ao Noroeste desde o Sul en epocas tardias (para moitos, coincidentes co fenómeno megalítico). Costuma-se dividir o horizonte megalítico en tres períodos: inicial (3.500-3.000), no que se erguen antas de cámara poligonal sinxela contendo enxovais con microlitos xeométricos trapezoidais; médio (3.000-2.500), caracterizado por cámaras con corredor e pontas de frecha romboidais, e final (2.500-2.200), con cistas megalíticas, mazas de pedra e o primeiro traballo dos metais. Os monumentos megalíticos son abondosos (dúcias de miles) e de reducido tamaño.
Tamén desde Portugal subiu a finais do terceiro milénio a cultura dos vasos campaniformes, na que aparecen os túmulos funerários. Co Bronce (-1.800) aparecen os petroglifos. A dispersión da povoación xa nesta época é un fenómeno patente. A gaderia de comezos do primeiro milénio usa ovellas, cabras, vacas e porcos e a dieta das povoacións costeiras inclue o marisqueo. A minaria do chumbo une-se às xa tradicionais do cobre e o estaño; a composición dalguns machados, inadecuada para o seu uso práctico, fai pensar na existéncia de meios de pagamento de tipo pré-numismático. A este período corresponde a indoeuropeización do Noroeste, coa chegada de grupos pré-celtas portadores das espadas típicas do que por veces se chama Bronce Atlántico.